جعفر ساکت و بی حرکت گوشه اتاق نشته بود. چشماش نغمه غم انگیزی را تداعی میکرد به گلهای

کم رنگ قالی زل زده بود و اشک در چشمانش حلقه زده بود که خواهرش از راه رسید و داد زد 

..

..

..

..

..

..

..

..

..

مامان بیا جعفر ریده